Bir siir. Baska söyleyecek birsey yok.
Siir gibiyim,
melodimi verdin bana,
icimdeki sesleri duydun,
satir satir sanat haline getirdin.
Senin güzelligin,
insanligin acti icimi,
baska diller konusuyordum gibi,
geri kalan dünyadan baska.
Kimse anlamazdi beni,
ben anlamazdim,
suyun altinda gibi,
dalgalarin arkasinda,
insanlarin gidip gelip
durup doymamasini izlerdim.
sen daldin suyun icine,
birden gördüm:
günes gözlerinde yansitiyordu.
Sen baskasin, dedim kendime.
Bana yüzdün,
gülümsemeni bana tasidin,
suyun bulanikligi kayip oldu.
Saclarin agirsizlik icinde gibi,
yüzünü oksuyordu.
Elini uzattin,
hayatim sensin.
Das könnte dich auch interessieren:
